رمان عشق و احساس من


نمی دونستم داریم کجا می ریم..هیچ دوست نداشتم باهاش تنها باشم یا اینکه حرفی بزنم..
بهش نگاه کردم و با لحن خشکی گفتم :اقای صداقت میشه نگه دارید؟..
با تعجب از تو اینه ی ماشین نگام کرد وگفت :چرا؟..
با همون لحن گفتم :چرا نداره..خب می خوام پیاده بشم..
جدی گفت :ولی من باهات حرف دارم وتا حرفامو نزنم نمیذارم از ماشین پیدا بشی..

عجب رویی داشتا..
-اقای محترم من دیگه منشی شما نیستم که به حرفاتون گوش کنم و هر دستوری دادید بهش عمل کنم..اینجا من متعلق به خودم هستم..
پرید وسط حرفمو گفت:اگر بخوام که متعلق به من بشی چی؟
با تعجب در حالی که سعی می کردم لحنم همچنان خشک باشه گفتم :چی؟..
شمرده شمرده گفت :من ..می خوام.. دوباره.. ازت.. خواستگاری کنم..
با حرص گفتم :منم یه بار جواب شما رو دادم..نه..
--چرا نه؟..
-چراشو خودتون بهتر می دونید..اگر هم نمی دونید برین از پدر وخواهرتون بپرسید خیلی خوب براتون توضیح میدن..
نفسشو داد بیرون وگفت :ببین بهار م..
-خانم سالاری..
از تو اینه نگام کرد وماشین رو یه گوشه نگه داشت..
-- خیلی خب هر چی تو بگی..من کاملا در جریان مشکلات زندگی تو هستم..می دونم مشکل مالی داری..می دونم الان مدتیه داری دنبال کار می گردی ..این نشون میده واقعا به پول احتیاج داری..
سکوت کوتاهی کرد وبعد از چند لحظه ادامه داد :من می تونم بهت کمک کنم..فقط در مقابلش ازت می خوام با من ازدواج کنی..که البته من برای این هم یه سری شرایط دارم که بعد از قبول درخواستم عنوان می کنم..
از تو اینه زل زد به منوگفت :نمیگم الان جوابمو بده..برو بهش فکر کن..من 3 روز دیگه میام تا ازت جواب بگیرم..پس یادت نره..من حاضرم بهت کمک مالی کنم بدون هیچ چشم داشتی چون اون موقع تو میشی همسر من..بنابراین ازت توقع ندارم پول رو بهم برگردونی..

سکوت کرده بودم..کلا هنگ کرده بودم و هیچ جوابی نداشتم که بهش بدم..صداشو شنیدم..
-- من 3 روز دیگه ازت جواب می خوام..
در ماشین رو باز کردم و بدون هیچ حرفی پیاده شدم..سریع رفتم اونطرف و یه تاکسی گرفتم وادرس خونه رو دادم..راننده حرکت کرد..
به پشتی صندلی ماشین تکیه دادم و از پنجره به بیرون خیره شدم..
همه ی حرفای کیارش توی سرم تکرار می شد..گیج شده بودم..تا خونه کمی بهش فکر کردم..بین دوراهی گیر کرده بودم..از یه طرف دوست نداشتم زن کیارش بشم..زن یه همچین ادم هوسرانی..از طرفی هم یاد مشکلاتم می افتادم..یاد اینکه چند وقت دیگه داروهای مامان تموم میشه ومن پول ندارم براش تهیه کنم..
حتی دیگه انقدر پول کافی نداشتیم که برای خونه و خورد وخوراکمون خرید کنم..مامان مقدار خیلی کمی پول داشت ولی نمی تونستم ازش بگیرم..چون من خودم یه دفترچه حساب داشتم وتوی حسابم همیشه پول بود..اگر می رفتم و از مامان می خواستم بهم پول بده بی برو برگرد بهم شک می کرد وتا علتش رو نمی فهمید ول کنم نبود..
نمی دونم..بدجوری گیج شده بودم..
*******
3روز گذشت..توی این مدت فقط و فقط به پیشنهاد کیارش فکر می کردم..بین همون دوراهی گیر کرده بودم که یه شب تصمیمم رو گرفتم..

اون شب دیرتر خوابیدم..همه ش به کیارش و پیشنهادش فکر می کردم..تازه چشمامم گرم شده بود که صدای ناله شنیدم..به خاطر وضعیت مامان همیشه هوشیار بودم..
سریع از رو تخت اومدم پایین واز اتاقم زدم بیرون..درست حدس زده بودم..این صدا صدای ناله ی مادرم بود..با قدم های تند به طرف اتاق مامان رفتم و در اتاق رو باز کردم وکلید برق رو زدم..
با دیدنش تو اون وضعیت وحشت کردم.. روی تختش مچاله شده بود و به خودش می پیچید..رنگش هم پریده بود..
با وحشت رفتم کنارش وصداش زدم :مامان..مامان حالت خوبه..مامان..خدایا کمکم کن..مامان..
چشماش بسته بود وفقط ناله می کرد..می دونستم درد داره..
سریع رفتم تو اشپزخونه و لیوانو گرفتم زیر شیر وپر از اب کردم ویه قرص از تو پاکت قرصاش برداشتم ورفتم تو اتاقش..
با دیدن وضعیتش گریه م گرفته بود..در حالی که بی صدا اشک می ریختم قرص رو گذاشتم تو دهانش ولیوان رو گرفتم جلوی دهانش..
سرشو کمی بلند کردم تا راحت تر بتونه اب رو بخوره..قرصشو خورد..
صورتش خیس عرق بود..دستمو گذاشتم رو پیشونیش..سرد بود..
با پشت دست اشکامو پاک کردم و از رو تخت بلند شدم و پتو رو کشیدم روش..
قطره های اشکم می ریخت روی ملافه و این رد پای اشکهای پر از درد و غم من بود که جاشون روی ملافه می موند..
به مامان نگاه کردم..دیگه ناله نمی کرد..چشماش همچنان بسته بود..
روی زمین نشستم وسرمو گذاشتم رو تخت..همونطور که با چشمای پر از اشکم نگاش می کردم نفهمیدم کی چشمام بسته شد وبه خواب رفتم..
همون شب تصمیم خودمو گرفتم..اگر اون شب اون قرص رو به مامان نداده بودم الان معلوم نبود چه اتفاقی براش می افتاد..
مامان به داروهاش نیاز داشت..خودش فکر می کرد ضعیف شده واین داروها هم مسکن هستن و بعضی هاشون هم داروهای ویتامینه ست..
من باید با عقلم تصمیم می گرفتم نه با دلم..دلم می گفت درخواست کیارش رو قبول نکنم..ولی عقلم می گفت قبول کنم چون در غیر این صورت مادرمو از دست میدم..
مجبور بودم..چون نه کار گیرم می اومد نه پول کافی داشتم برای خرید داروها ونه اینکه اهل خودفروشی بودم..اصلا..به هیچ وجه اینکارو نمی کردم..
اینکه زن کیارش بشم صد برابر بهتر از اینه که این کارو بکنم..
بنابرابن پیشنهادشو قبول کردم..
صبحش با مامان حرفامو زده بودم..جوری باهاش حرف زدم که فکر کنه از ته دلم دوست دارم زن کیارش بشم..نمی خواستم ناراحتش کنم یا نگران بشه که چرا این درخواستو قبول کردم..
درست روز سوم کیارش اومد ومن هم خیلی رسمی جواب بله بهش دادم..
اینجوری شد که مسیر زندگی من به کل تغییر کرد..
تغییراتی که حتی تو خواب هم نمی دیدم..
*******
با هم اومده بودیم بیرون..چون قرار بود کیارش درمورد شرط و شروطاش باهام حرف بزنه..
نمی دونستم چی میخواد بگه واصلا هم کنجکاو نبودم بدونم..ولی خب وقتی می خوام باهاش ازدواج کنم باید شرایطش رو هم بدونم اون هم همینو می خواد..
اومده بودیم پارک..روی صندلی نشستیم..به اطرافم نگاه کردم..چند نفر کم و بیش از اون طرف رد می شدن..
-- بهار..
نگاش کردم..
--من فقط یه شرط دارم اون هم اینه که من و تو فعلا یه صیغه ی محرمیت تو نامزدیمون بخونیم اون هم برای 6 ماه..و فعلا به ازدواج فکر نکنیم..چون من برای اینده م یه سری برنامه ها دارم که با وجود ازدواج نمی تونم به اون اهدافم دست پیدا کنم..ولی خب نمی تونم تورو هم از دست بدم..بنابراین ازت می خوام فعلا بینمون صیغه خونده بشه بعد از اون یه تصمیمی می گیریم..موافقی؟..
تو دلم گفتم :اگر به من باشه که اصلا دوست ندارم یه ثانیه هم تحملت کنم ولی حیف که مجبورم..
با بی تفاوتی گفتم : خیلی خب...من حرفی ندارم..
تو دلم گفتم :هر چی دیرتر بهتر..
لبخند زد وگفت :خیلی خب پس دیگه حرفی نمی مونه..من فردا شب با پدر وخواهرم میام خونتون برای مراسم نامزدی..همون فردا شب صیغه رو می خونیم..پس فردا هم میریم شمال تا یه اب وهوایی عوض کنیم..چطوره؟

هه..فکر همه جاشو هم کرده..
جدی نگاش کردمو گفتم:با مسئله ی نامزدی مشکلی ندارم..ولی من نمی تونم مادرمو تو خونه تنها بذارم..اگر بنا باشه جایی برم باید مادرم هم همراهم باشه..
لبخند اروم اروم از رو لباش محو شد..معلوم نبود چه خیالاتی تو سرشه..انگار می خوایم بریم ماه عسل اینطور برنامه چیده..خوبه فقط نامزدش میشم که انقدر هم تو تصمیماتش دست ودلبازه....
نفس عمیقی کشید وگفت :خیلی خب..من حرفی ندارم..مادرت رو هم با خودمون می بریم..دیگه حرفی نیست؟..
مکث کوتاهی کردم و شونه مو انداختم بالا : نه....
سرشو تکون داد و چیزی نگفت..

 

همون روز منوبرد به یکی از بهترین پاساژها و چند دست لباس برای نامزدیمون خرید..هر چی اصرار می کردم من به اینا احتیاج ندارم و دوست دارم ساده باشم قبول نمی کرد..حالا خوبه فقط پدر وخواهرش هستن ومهمونی نداریم..
از اونجایی که دلم راضی به این ازدواج نبود هیچ دوست نداشتم شلوغ باشه و همه ازش با خبر بشن..
یه سارافن بنفش و یه بلوز سفید تنم کرده بودم.. یه شال سفید که طرح های زیبایی به رنگ بنفش روش داشت رو هم سرم کردم..
مامان با دیدنم لبخند زد و در حالی که اشک تو چشماش جمع شده بود اومد جلو و بغلم کرد..بغضم گرفته بود..همه ی این کارا به خاطر وجود عزیز مادرم بود..به خاطر اون بود که داشتم اینجوری ازدواج می کردم..چون دوستش داشتم و برام عزیز بود..

بالاخره اقای صداقت همراه دخترش کیانا و پسرش کیارش اومدن..دست کیارش درست مثل سری قبل یه سبد گل بزرگ و یه جعبه شیرینی بود..
همه چیز مثل همون سری بود با این تفاوت که من تمام سعیم رو می کردم بهشون احترام بذارم..
اقای صداقت هیچی نمی گفت...حتی یه کلمه هم حرف نمی زد..خشک و جدی نشسته بود ..
کیانا هم نگم بهتره..تمام مدت با حرص به من نگاه می کرد و وقتی نگاش می کردم با خشم نگاهشو ازم می گرفت..به هیچ وجه ازش خوشم نمی اومد..خیلی به خودش می بالید و می دونستم همه ی اینها فقط یه مشت ادعاست..
اصلا برام مهم نبود..هیچ کدوم از اعضای این خانواده حتی کیارش هم برام مهم نبودن..به هیچ وجه حس نمی کردم دارم عروس میشم..برعکس..همه ش تو دلم با خدا حرف می زدم و گله می کردم که چرا این مصیبت برای ما پیش اومد که منم مجبور بشم چنین خانواده ای رو تحمل کنم و با کیارش ازدواج کنم..
می دونستم کیانا الان تو دلش میگه این دختره از اول هم از خداش بود زن داداش من بشه.. اون حرفاش هم واسه محکم کاری بود..

هه..بذار هر چی دلشون می خواد فکر کنن..من فقط یه دلیل داشتم که اون هم خودم می دونستم و خدای خودم..
بعد از چند دقیقه اقای صداقت مهر سکوتشو شکست وشروع کرد..همون حرفای تکراری قبل رو گفت..منم خیلی جلوی خودمو گرفتم چیزی نگم..
بعد ازاینکه حرفاش تموم شد گفت : خب حالا که کیارش اینطور می خواد و به هیچ وجه هم از خیر این دختر نمی گذره منم حرفی ندارم..
به کیانا نگاه کرد..کیانا هم لباشو جمع کرد وبا اخم از تو کیفش یه جعبه در اورد وداد به اقای صداقت..
بازش کرد و گذاشت رو میز جلوی من..
--این انگشتر نامزدی شماست..اگر خودتون بلدید که صیغه ی محرمیت رو بخونید اگر نه که زنگ بزنم یکی بیاد..
اصلا از طرز صحبت کردنش خوشم نمی اومد..وقتی اینجوری باهامون برخورد می کردن دوست داشتم مثل اون سری از جام بلند شم و خیلی خشک و جدی بهشون بتوپم وبعد هم بندازمشون بیرون..
ولی چه کنم که مجبور بودم تحمل کنم..فقط تحمل..
مامان گفت :من می تونم صیغه رو براشون بخونم..البته اگر شما اجازه بدید..
اقای صداقت نیم نگاهی به مامان انداخت و سرشو تکون داد :بسیار خب..
به کیارش اشاره کرد..اون هم از جاش بلند شد و با لبخند اومد طرفم و درست کنارم نشست..مامان صیغه رو خوند و بعد از اون هم کیارش انگشتر رو دستم کرد..
مو قع دست کردن می خواست دستمو بگیره که دستمو اروم کشیدم عقب و نذاشتم..لبخندش محو شد ولی از رو نرفت و دستشو اورد جلو..من هم دستمو بردم جلو انگشتر رو دستم کرد..اصلا دوست نداشتم دستمو بگیره..
با اینکه قرار بود زنش بشم و اینکه بخواد دستمو بگیره مانعی نداشت ولی با این حال یه حسی مانعم می شد که بهش همچین اجازه ای رو بدم..
قبل از رفتن ..کیارش شماره ش رو بهم داد و گفت هر وقت باهاش کار داشتم زنگ بزنم..خیلی هم رو سفر فردا تاکید کرد..

اون شب من هیچ حرفی نزدم..تموم کارهای نامزدیمون تو سکوت من انجام شد..این سکوتم نشونه ی رضایتم بر این ازدواج نبود..اینجا سکوت من معنیش کاملا برعکس بود..
ولی خب کاری از دستم بر نمی اومد..
این هم سرنوشت من بود..
*******
همون شب به مامان گفتم که قراره فردا با کیارش بریم شمال..اولش مخالفت کرد که من با کیارش برم..می گفت تو هنوز زنش نیستی واین حق رو نداری که تنهایی باهاش بری مسافرت..حتی وقتی بهش گفتم اون هم با ما میاد بازم قبول نکرد..
این سفر اصلا برای من مهم نبود..اینکه مادرمو ناراحت نکنم اهمیتش برام بیشتر بود..
زنگ زدم به کیارش و بهش گفتم که ما نمیایم..
خیلی ناراحت شد وگفت :یعنی چی که نمیاید؟..من برای این سفر کلی برنامه ریختم بهار..مشکل چیه؟..
- مشکلی نیست..من هنوز همسر تو نشدم و اینکه بخوام با تو تنهایی برم مسافرت اصلا کار درستی نیست..
صدای نفسهاشو که با حرص می داد بیرون رو از پشت تلفن شنیدم :مطمئنم مادرت مخالفه..وگرنه تو که حرفی نداشتی..میشه گوشی رو بدی بهش؟..
- نه اینط..
خیلی محکم و جدی گفت :بهت گفتم گوشی رو بده به مادرت..
با حرص گوشی رو از کنار گوشم برداشتم..
مرتیکه ی پررو..مرتب بهم دستور میده..
صدای مامان رو از پشت سرم شنیدم :کیه بهار؟..
برگشتمو گفتم :کیارش..بهش گفتم نمی ریم ولی قبول نمی کنه..
مامان اروم سرشو تکون داد و اومد طرفمو گفت :خیلی خب گوشی رو بده من باهاش حرف می زنم..
چیزی نگفتم و گوشی رو دادم به مامان..
حدود 5 دقیقه مامان داشت با کیارش حرف می زد..
نمی دونم چی بهش گفت که مامان راضی شد باهاش بریم..
بعد هم باهاش خداحافظی کرد وبا لبخند گوشی رو گذاشت..
- چی شد مامان؟..می خوای بریم؟..
--اره دخترم..من هم همراهتون میام..کیارش می گفت تو شمال کاری براش پیش اومده ولی دوست نداره تنهایی بره..می خواد اولین سفرش رو با نامزدش بره برای همین اصرار داشت تورو ببره..و روی اینکه من هم همراهتون بیام اصرار داشت..من هم نخواستم دلشو بشکنم..به نظر پسر بدی نمیاد..اینکه خودم هم باهاتون باشم خیالمو راحت می کنه..بیشتر برای همین قبول کردم..
با تعجب به مامان نگاه کردم..عجب مارمولکی بود این کیارش..با دو تا کلمه حرف سریع مادرمو راضی کرد..البته اون که توی این کارا وارده..با اون رفتارایی که تو شرکت باهام داشت بهش نمی خوره ادم بی تجربه ای باشه..هه..مطمئنا همینطوره..
وسایلمون رو جمع کردم ولباسامونو چیدم تو چمدون..قرصای مامان رو دادم و بهش شب بخیر گفتم اون هم با مهربونی جوابمو داد..
رفتم تو اتاقم .. رو تختم دراز کشیدم..دستامو گذاشتم زیر سرمو به سقف زل زدم..
به کیارش فکرکردم..به اینکه هر کاری می کنم نمی تونم دوستش داشته باشم..برعکس..هر وقت بهش فکر می کردم حس می کردم ازش بدم میاد..نمی دونم چرا ولی این تنها حسی بود که نسبت بهش داشتم..
به خانواده ش فکر کردم..یعنی من می تونم با اونا کنار بیام؟..اگر بعد از ازدواج خواستن اذیتم کنند چی؟..اگر با خواهرش به مشکل برخوردم چی؟..
همه ی این فکرا باعث شده بود دلشوره بگیرم..
از اینده ترس داشتم..
نمی دونستم چه چیزی در انتظارمه..
*******
اصلا برای این سفر شوق وهیجان نداشتم..انگار نه انگار که دارم میرم شمال..ولی حس می کردم مامان خوشحاله..
وقتی ازش پرسیدم گفت : من و پدرت تو شمال با هم اشنا شدیم ..یه اشنایی غیرمنتظره که بعد هم عاشق هم شدیم و اخرش هم به ازدواج ختم شد..
با لبخند نگاش کردم..انگار برگشته بود تو همون خاطرات گذشته ش..
هیچ وقت چیزی از گذشته ش نمی گفت ولی امروز چند کلمه ای در موردش حرف زده بود..

با صدای زنگ در فهمیدم کیارش اومده..از جامون بلند شدیم و من چمدونو کشیدم و بردم تو حیاط..همه چیزو چک کردم و درو قفل کردم..کفشامون رو پوشیدیم واز خونه رفتیم بیرون..صبح زود بود و هوا کمی خنک بود..
کیارش جلوی در وایساده بود..با دیدن ما لبخند زد ..اروم سلام کردم که جوابمو داد و به مامان هم سلام کرد..
اومد جلو و دسته ی چمدون رو از دستم گرفت و با خودش برد طرف ماشین..
بعد از اینکه چمدون رو گذاشت صندوق عقب سریع رفت در جلو رو باز کرد تا من سوار بشم..
راستش قصدم این بود برم عقب بشینم ولی با این کارش مجبور شدم همون جلو بشینم و چیزی نگم..
سوار شدیم و کیارش حرکت کرد..
توی مسیر هیچ حرفی نمی زدیم..چند بار کیارش خواست سر حرفو باز کنه که من یه جوری پیچوندمش..
خوابم گرفته بود..سرمو تکیه دادم به پشتی صندلی و چشمامو بستم..
کیارش پخش رو روشن کرد وصدای اهنگ تو فضای ماشین پیچید..

عاشق دیدن چشماتم *تا آخر دنیا باهاتم *دیوونه تو شدم انگار
منو تو قلبت نگه دار* دل به تو بستم این روزها
این احساس دست خودم نیست* دوست داشتنم رو باور کن
علاقه به تو که کم نیست
من دیگه اون قد عاشقت شدم
دوست دارم که بشی مال خودم* عشقمی از پیش تو نه نمیرم
یا تو بیا یا بیا یا می میرم

تویی که تنها آرزومی
خوش حالم وقتی روبه رومی *غصه ها دور میشن از ما
نمی خوام باشم از تو جدا *بین ما فاصله نمیاد
مثل من تو رو هیچ کس نمی خواد
جز تو نمیاد هیچکی به چشمم*
تو شدی عشقم

من دیگه اون قد عاشقت شدم
دوست دارم که بشی مال خودم* عشقمی از پیش تو نه نمیرم
یا تو بیا یا بیا یا می میرم

توی این موقعیت هیچ حسی نسبت به این اهنگ نداشتم..فقط حس کردم خوابم گرفته..کم کم چشمام گرم شد وخوابم برد..
*******
با صدای کیارش ازخواب پریدم و به اطرافم نگاه کردم..
با خشم گفت :بهار رسیدیم..پیاده شو..
فکرکنم ناراحت شده تموم مسیر رو خواب بودم..خب ناراحت بشه به من چه..بی خیال..
به اطرافم نگاه کردم..سمت راستم دریا بود و سمت چپم یه ویلای بزرگ با نمای خیلی زیبا..دور تا دور هم پر از درختای میوه و سرسبز بود..
کیارش چمدون ما و خودشو گذاشت زمین..مامان اونطرف ماشین وایساده بود..رفتم طرف کیارش تا چمدونمو بگیرم که نذاشت..زیر لب بهش توپیدم :چته؟..
نگام کرد وبا صدای ارومی که مامان نشنوه گفت: ساعت خواب..کسر خواب داشتی این همه مدت رو گرفتی خوابیدی؟..
ابروهامو کشیدم تو هم وگفتم :نخیر.. ولی من وقتی یه جا بشینم و فقط سکوت کنم خوابم می گیره..مسیر هم طولانی بود خب خسته کننده ست دیگه..
-- پس من اونجا بوق بودم؟..می تونستی باهام حرف بزنی..
تو دلم گفتم :نه تو شیپوری..فقط کی دست از سرم بر می داری خدا می دونه..
بدون اینکه جوابشو بدم چمدونمو از دستش کشیدم و کنار ایستادم تا اون بیافته جلو..
با خشم نگام کرد و به طرف ویلا رفت..من هم همراه مامان پشت سرش رفتیم..
دست خودم نبود..هیچ حس خوبی نسبت بهش نداشتم..
نمی دونم دلیل این حسم چی بود ولی اینو به خوبی می دونستم که من تا اخر عمرم هم نمی تونم دوستش داشته باشم..
همونطور که به طرف در می رفتیم نگاهی به اطرافم انداختم تعجب کرده بودم که چرا ویلا به این بزرگی یه سرایدار نداره؟..اگر داشت که الان باید سر وکله ش پیدا می شد..عجیب بود..
رفتیم داخل..نمای داخلش زیبا تر از بیرونش بود..یه ویلای بزرگ همراه با وسایل شیک و گرون قیمت..واقعا زیبا بود..تو عمرم همچین ویلایی رو ندیده بودم..
دیدم داره میره طبقه ی بالا..من و مامان سر جامون وایسادیم..
رو به کیارش گفتم :من و مامان وسایلمون رو باید کجا بذاریم؟..
کیارش رو پله ها ایستاد و برگشت ونگامون کرد :همراه من بیاید بهتون میگم..
سرمو تکون دادم و همراه مامان دنبالش رفتیم..طبقه ی بالا هم بزرگ بود..دو تا راهرو داشت یکی سمت راست یکی سمت چپ..
کیارش رفت سمت راست ما هم دنبالش رفتیم..جلوی یه در ایستاد و بازش کرد..
کنار ایستاد و رو به ما گفت :این اتاق شماست..امیدوارم اینجا راحت باشید....
من چیزی نگفتم ولی مامان با لبخند تشکرکرد وگفت :ممنونم پسرم..لطف کردی..
کیارش لبخند کمرنگی زد وچیزی نگفت..به من نگاه کرد..انگار توقع داشت یه چیزی بگم ولی من همچنان به سکوتم ادامه دادم..
رفتم تو و چمدون رو گذاشتم یه گوشه..مامان هم اومد تو..
کیارش گفت :اتاق من همین روبه روییه ..اگر به چیزی احتیاج داشتید حتما بهم بگید..
من فقط سرمو تکون دادم ..ولی مامان گفت :باشه پسرم..ببخش بهت زحمت دادیم..
-- نه بابا این حرفا چیه..من اصرار داشتم که شماها هم همراهم بیاید..چیزی تا ناهار نمونده..تا اون موقع کمی استراحت کنید..
بعد هم از اتاق رفت بیرون و درو بست..
مامان نشست رو تخت و رو به من گفت :بهار چرا ازش تشکر نکردی؟..
با بی خیالی شونمو انداختم بالا و چمدون رو کشیدم جلو ..همین طور که داشتم بازش می کردم گفتم :برای چی باید تشکر می کردم؟..ما که اجبارش نکرده بودیم ما رو باخودش بیاره..اون بود که اصرار داشت..حالا هم هر کاری بکنه از روی وظفیه ست..
مامان با دلخوری گفت :معلوم هست چی میگی دختر؟..این حرفا یعنی چی؟..من نمی فهمم تو چرا انقدر با کیارش سردی؟..
- خودم هم نمی دونم..
-- پس چرا قبولش کردی؟..
بلوز رو تو دستم فشار دادم وسرمو بلند کردم ..به مامان نگاه کردم..چه جوابی باید بهش می دادم؟..
دوباره سرمو انداختم پایین و همونطور که بلوز رو تا می کردم و میذاشتم کنارم گفتم : اینو هم نمی دونم..به نظرم پسر بدی نیومد..
هه..اره اصلا پسر بدی به نظر نمی رسه ولی من می دونم از تو جنسش خورده شیشه داره..
--پس اگر می دونی پسر خوبیه چرا باهاش اینطور رفتار می کنی؟..
از سوال های مامان کلافه شده بودم..اخه هیچ جوابی براشون نداشتم و توش می موندم و این منو کلافه می کرد..
- مامان بهتره بی خیالش بشیم..من خسته م می خوام کمی استراحت کنم..
-- دخترم تو که توی ماشین همه ش خواب بودی..بازم خسته ای؟..
روی تخت دراز کشیدمو ودستمو گذاشتم رو چشمام :اره مامان خسته م..بذارید یه کم بخوابم..برای ناهار هم منو بیدار نکنید..خودم بعد یه چیزی می خورم..
صدای مامان رو نشنیدم..دستمو هم از رو چشمم بر نداشتم..اتفاقا اصلا هم خسته نبودم..ولی برای فرار از جواب سوال های مامان مجبور بودم اینطور وانمود کنم..
نیم ساعتی به همین صورت گذشت..فکرکنم مامان هم خوابیده بود ..چشمام گرم خواب شده بود..اروم دستمو برداشتم و به تخت کناریم نگاه کردم..درست حدس زده بودم..مامان رو تخت دراز کشیده بود و چشماش هم بسته بود..حتما خوابیده..
پتو رو کشیدم رو خودم و به پهلو خوابیدم..
انقدر به روبه روم زل زدم تا اینکه اروم اروم چشمام بسته شد وبه خواب رفتم..
*******
سرگرد آریا رادمنش جلوی ویلا ترمز کرد و از ماشینش پیاده شد..نگاهی به اطرافش انداخت و در ماشین را بست..
به طرف ویلا رفت..زنگ در را زد..دوربین بالای در او را شناسایی کرد و در باز شد..
آریا وارد ویلا شد و در را بست..ستوان حمیدی در حالی که برگه ای در دست داشت به طرف آریا امد و همین که به او رسید گفت :سلام قربان..خبری نشد؟..
آریا سرش را تکان داد و روی مبل نشست :نه .. من که مورد مشکوکی ندیدم شما چطور؟..
-- بچه ها بالا 6 دونگ حواسشونو دادن به مانیتورها و دوربین ها..بهشون گفتم چشم بر ندارن و هرمورد مشکوکی مشاهده کردن اطلاع بدن..فعلا که خبری نشده..
- نوید هم بالاست؟..
--بله جناب سرگرد..درضمن ..
برگه ای که در دست داشت را به طرف آریا گرفت و گفت :این لیست تماس هاییه که توی همین یکی دو روز داشته..همه رو چک کردیم..اکثرشون مربوط به شرکت های معتبری میشن..هیچ رد پایی از خودشون به جا نمیذارن..
آریا از جایش بلند شد وبا لحن جدی گفت :ما به تلاشمون ادامه میدیم..من مطمئنم به همین زودی دستشون رو میشه..فقط باید کمی صبر کرد..
همراه ستوان حمیدی رفت طبقه ی بالا..
نوید رفته بود بالای صندلی و بلند بلند حرف می زد و بچه های گروه هم با هیجان نگاهش می کردن..همگی با دیدن آریا تو درگاه در سریع خودشان را جمع و جور کردن و به کارشان مشغول شدن..
نوید با این حرکت انها به طرف در برگشت و با دیدن اریا که با اخم نگاهش می کرد هل شد وبا صندلی افتاد زمین..
از این حرکت او همه زدن زیر خنده ولی اریا همچنان با اخم نگاهش می کرد..
نوید از جایش بلند شد وصندلی را به حالت اولش برگرداند و سلام نظامی داد..
اریا فرمان ازاد نداد..نوید منتظر چشم به او دوخته بود..ولی اریا جدی نگاهش می کرد وچیزی نمی گفت..چند دقیقه گذشت ..نوید خسته شده بود ..
زیر لب گفت :جون مادرت ازاد بده.. اریا دارم میافتم..
اریا به طرفش رفت وبا لحن محکم و جدی گفت :تا 1 ساعت همینطور می مونی ..تا تو باشی دیگه معرکه نگیری وسر بچه ها رو گرم نکنی..مگه نمی دونی ما تو ماموریت هستیم؟..
نوید با ناله گفت :ای بابا غلط کردم..جون خاله..اریااااا..
-اریا و زهرمار..صد دفعه بهت گفتم تو محل کار ودر حین ماموریت من سرگرد رادمنش هستم نه اریا..بیخود هم منو قسم نده..
مکث کوتاهی کرد .. بعد از چند لحظه فرمان ازاد داد..
نوید افتاد رو صندلی و نفس عمیقی کشید :اخ..عین خروس سیخ وایسادم جلوت نفسمو حبس کردم..داشتم خفه می شدما..
با اخم به آریا نگاه کرد وادامه داد :بالاخره که این ماموریت تموم میشه..
اریا تیز نگاهش کرد که نوید سریع گفت :به تو که کاری ندارم..با خاله کار دارم..وقتی انداختمش به جونت و شب تا صبح هی بهت گفت برو زن بگیر ..اونوقت میام و بهت سلام می کنم پسر خاله جان..
اریا با لحن جدی گفت :پاشو به کارت برس و کمتر چرت و پرت بگو..اگر یه بار دیگه ببینم معرکه گرفتی بی برو برگرد گزارش می کنم ستاد..
نوید از جایش بلند شد وپشت میز نشست..
زیر لب غرغر کرد :خیر سرمون مثلا پسر خاله داریم..از شانس خوشگلمون هم یه درجه از ما بالاتره و راه به راه هی دستور میده..بالاخره که من خاله رو می بینم..
اریا محکم و بلند گفت :به کارت برس..
-- بله قربان..
اریا پشت سرش قرار گرفت و در حالی که به مانیتور زل زده بود گفت :چیز مشکوکی ندیدی؟..
-- چرا دیدم..
آریا با تعجب نگاهش کرد وگفت :چی؟..
--البته همچین مشکوک هم نیستا..ولی خب امروز پسر صداقت همراه یه دختر و یه زن میانسال وارد ویلا شدن..
آریا به طرف حمیدی برگشت و منتظر نگاهش کرد تا توضیح دهد..
ستوان حمیدی شانه ش را بالا انداخت وگفت :تا چند دقیقه پیش که خبری نبود قربان..من چیزی ندیدم..
نوید گفت :حمیدی درست میگه..همین چند دقیقه پیش درست زمانی که حمیدی از اتاق رفت بیرون رسیدن..

آریا سرش را تکان داد و گفت :خیلی خب..با این اوصاف کار ما از همین الان شروع میشه.. کیارش صداقت اومده اینجا..همون چیزی که ما منتظرش بودیم..و اون دونفری هم که باهاش هستند رو باید ته و توشو در بیاریم که کی هستند و با کیارش چه نسبتی دارند..
حمیدی گفت :قربان برای اینکه بفهمیم اونا کی هستند چه کسی رو مامور اینکار می کنید؟..
اریا به طرف پنجره رفت و از انجا نگاهی به بیرون انداخت و گفت :خودم به عهده می گیرم..شماها هم فقط و فقط همه ی حواستون رو بدید به اون ویلا و ادمایی که توش رفت وامد می کنند..
رو به احمدی گفت :احمدی تو یه بار دیگه دوربین ها رو چک کن که یه وقت به مشکل برنخوریم..سعادت تو هم تماس هاشون رو ردیابی کن و لیستشون رو برای من تهیه کن..
رو به حمیدی گفت :تو هم لحظه به لحظه این ماموریت رو به من گزارش کن..فراموش نکن لحظه به لحظه ش رو..
همگی اطاعت کردند..
آریا رو به نوید گفت :تو هم همراه من بیا..
-- کجا ؟..
- مهمونی!..خب معلومه دیگه ماموریت..
-- خب الانم تو ماموریتیم دیگه..
- بله تو ماموریتیم ولی ماموریت من و تو اینه که بفهمیم اون زن و دختر کیا هستن و با کیارش صداقت چه نسبتی دارن..
-- اهان از اون لحاظ..باشه بریم..
آریا رو به هر 3 نفر سفارشات لازم را کرد و همراه نوید از ویلا خارج شد..
*******
توی ماشین نشسته بودند و به در ویلا خیره شده بودند..چند ساعتی گذشته بود..
آریا گفت :اینجوری به جایی نمی رسیم..من از پشت ویلا میرم داخل محوطه....
نوید نگاهش کرد وگفت :منم باهات بیام؟..
- نه تو همینجا بمون و اگر خبری شد با بی سیم بهم اطلاع بده..
.. -- باشه..پس مراقب خودت باش..خاله تورو به من سپرده ها
آریا در ماشین رو باز کرد وازان پیاده شد و در را بست..
سرش را داخل کرد وگفت :تا اونجایی که من یادم میاد خاله که همون مادر جنابعالی باشه تو رو دست من سپرده..پس کم ارجیف سر هم کن..یادت نره چی بهت گفتم..
نوید سرش را تکان داد وگفت :خیلی خب..تو هم یادت نره من چی بهت گفتم..
آریا لبخند زد وسرش را تکان داد..
نگاهی به اطرافش انداخت و به طرف ویلا رفت..

 

اروم چشمامو باز کردم..نگاهی به اطرافم انداختم..مامان روی تخت بغلی خوابیده بود..نیمخیز شدم و با

چشمای خواب الودم به ساعت نگاه کردم..

ساعت 3/5 بعداظهر بود..حتما ناهارشونو خوردن و خوابیدن..

گرسنه م شده بود..از تخت اومدم پایین و اروم بدون اینکه سر وصدایی ایجاد کنم از اتاق رفتم بیرون..

هیچ کس تو راهرو نبود..

رفتم پایین و نگاهی به اطرافم انداختم..دنبال اشپزخونه می گشتم که بالاخره پیداش کردم..

رفتم تو اشپزخونه و در یخچال رو باز کردم..همه چیز توش بود..

بسته ی کالباس و گوجه رو اوردم بیرون و از تو سبد روی میز یه تیکه نون برداشتم وبرای خودم ساندویچ

درست کردم..

اینجا که تو سکوت بهم مزه نمی داد..تصمیم گرفتم برم بیرون..

نگاهی به لباسم انداختم..یه مانتو سفید تابستونه و یه شال ابی ..در کل سر و وضعم ایرادی نداشت و

برای بیرون رفتن مناسب بود..

از ویلا زدم بیرون و به طرف دریا دویدم..کفشامو در اوردم و نشستم رو ماسه ها..

همونطور که ساندویچمو می خوردم نگاهم به دریا بود..به موج های منظمی که پشت سر هم ردیف می

شدن و خودشونو به ساحل می رسوندن..

ساندویچمو خوردمو از جام بلند شدم..کمی قدم زدم و دوباره به دریا نگاه کردم..

یه موج خودشو رسوند به ساحل وخورد به پاهام..یه حس خوبی بهم دست داد..یه حسی که منو

وسوسه می کرد برم تو اب..تا هر جا که شد..فقط دوست داشتم خودمو بزنم به دریا..با موج دومی که به

پاهام خورد تصمیمم رو گرفتم ..

لبخند زدم و رفتم جلو..تا ساق پام..بیشتر رفتم.. تا زانوم..بازم بیشتر رفتم جلو.. تا بالای زانوم..

دستامو از هم باز کردمو رفتم جلوتر تا جایی که زیر سینه م رو اب فرا گرفته بود..ولی من همچنان بی

خیال و سرخوش می رفتم جلو..

نمی دونم چرا اینکارو می کردم..شاید برای ارامشش..شاید هم برای اینکه می خواستم تموم غم و

غصه هام رو بریزم تو دریا و در عوض خودمو از ارامشش پر کنم..

سر جام وایسادم و به اطرافم نگاه کردم..از ساحل دور شده بودم..نگاهمو به دریا دوختم..باد نسبتا

شدیدی می اومد و باعث شده بود موج های کوچیک و بزرگی رو اب دریا ایجاد بشه..

یه قدم دیگه تو اب برداشتم که قدمم همزمان شد با یه موج بزرگ که درست به طرف من می اومد..

نفهمیدم چی شد..کنترلمو از دست دادم و وقتی که موج بهم برخورد کرد رفتم زیر اب و احساس کردم زیر

پاهام خالی شد..

وحشت کرده بودم.. و همین ترس و وحشت باعث شده بود نتونم تمرکز بکنم..

از طرفی هم شنا کردن بلد نبودم و همه ی اینا دست به دست هم دادن تا من نتونم خودمو نجات بدم..

انقدر تقلا کردم و دست وپا زدم تا اینکه حس کردم بدنم سست شده و بعد از اون هم چشمام اروم اروم

بسته شد و دیگه چیزی نفهمیدم..
*******

اریا کمی از دیوار پشتی ویلا فاصله گرفت و نگاهی به ان انداخت..

با قدمهای بلند به طرف دیوار رفت و پرید..دستش را به لبه ی دیوار گرفت و خودش را بالا کشید..

نگاهی دقیق به داخل ویلا انداخت..از انجا چیز زیادی معلوم نبود..وقتی مطمئن شد کسی ان اطراف

نیست پرید پایین و دستش را به اسلحه ی کمریش گرفت و به حالت اماده باش خودش را به دیوار ویلا

چسباند..

ارام حرکت کرد..وارد باغ شد..هیچ کس انجا نبود..

صدای در باعث شد خودش را کنار بکشد..اسلحه ش را دراورد و از کنار دیوار نگاهی به ان طرف انداخت..

بهار از ویلا خارج شد وبه طرف دریا رفت..

اریا نگاهی به اطرافش انداخت و با احتیاط پشت سر او حرکت کرد..

بهار روی ماسه ها نشست و در حالی که به دریا نگاه می کرد مشغول خوردن ساندویچش شد..

فاصله ی اریا با او خیلی زیاد بود..چون اطراف ساحل هیچ درخت یا صخره ای نبود تا پشت ان مخفی

شود واگر جلوتر می رفت مطمئنا دیده می شد..برای همین کمی دورتر از او ایستاده بود..

به درختی تکیه داد و در حالی که با دقت اطرافش را زیر نظر داشت بیشتر حواسش را به بهار داده بود..


 

از جایش بلند شد و کمی قدم زد و بعد از ان هم دستانش را باز کرد و به طرف دریا رفت..اریا تمام مدت

نظاره گر او بود..

تا اینکه موج بزرگی با بهار برخورد کرد و او را با خود به طرف پایین کشید..

بهار جیغ بلندی کشید و به زیر اب رفت..

اریا با دیدن این صحنه شروع به دویدن کرد ..کتش را در اورد وروی زمین انداخت..خودش را به اب زد و به

طرف او شنا کرد..

بهار دست وپا می زد و نمی توانست خودش را بالا بکشد..تا اینکه از حرکت ایستاد..

اریا دستانش را دور کمر او حلقه کرد و در حالی که او را محکم به خود چسبانده بود به طرف ساحل شنا

کرد..

بهار را در حالی که بیهوش شده بود روی ماسه ها خواباند..نگاهی به صورت رنگ پریده ی او انداخت..
ب

اید هر چه زودتر دست به کار می شد وگرنه جانش را از دست می داد..

دستانش را درست روی قفسه ی سینه ی او به حالت ضربدر گذاشت و فشار داد..ولی او همچنان

بیهوش بود و هیچ ابی از دهانش خارج نشد..

یکبار دیگر امتحان کرد ولی بی فایده بود..

نبضش را گرفت خیلی خیلی کند می زد..

فقط یک راه می ماند و ان هم تنفس مصنوعی بود..ولی برای اینکار مردد بود..

تردید جایز نبود وگرنه جان ان دختر به خطر می افتاد..

کلافه دستی بین موهای خیس و نمدارش کشید..

با دو دستش دهان بهار را باز کرد وصورتش را جلو برد..چشمانش را بست..
باد می وزید..سردش شده بود و دستانش می لرزیدند..

قطرات اب از روی موهایش روی صورت بهار می چکید..سرش را پایین تر برد و لبانش را جلوی لبان او نگه

داشت..

هنوز مردد بود ..تا به حال در عمرش همچین کاری را نکرده بود..با اینکه این تنها از روی کمک و نجات دادن

جان یک نفر بود ولی با این حال برایش سخت بود..

بالاخره با یک حرکت لبانش را روی لبان بهار گذاشت.. و نفسش را محکم به دهان او منتقل کرد و قفسه

ی سینه ی بهار را فشار داد..اتفاقی نیافتاد..

دوباره سرش را پایین برد و همان عمل را تکرار کرد..در دل دعا می کرد که ان دختر بهوش بیاید..

لبانش را از روی لبان بهار برداشت و اینبار محکمتر از قبل قفسه ی سینه ش را فشرد..

اب با شدت از دهانش خارج شد و به سرفه افتاد..ولی چشمانش همچنان بسته بود..

اریا :خانم..خانم صدای منو می شنوید؟..خانم..

اما بهار جوابی نداد..سرفه می کرد و مقدار زیادی اب از دهانش خارج می شد..

اریا سرش را بلند کرد..نگاهش به در ویلا افتاد که باز شد و کیارش بیرون امد..

اریا سریع از جایش بلند شد و کتش را برداشت و به ان طرف ویلا دوید..

پشت دیوار مخفی شد..نفس نفس می زد..کت را تنش کرد و از کنار دیوار ان طرف را نگاه کرد..

کیارش به طرف بهار دوید و سرش را بلند کرد..

مرتب صدایش می زد :بهار..بهار..

اریا در سکوت نگاهشان می کرد..کیارش بهار را از روی زمین بلند کرد وبه طرف ویلا دوید..

اریا سرش را برگرداند..و نفس عمیقی کشید..

دستی روی شانه ش نشست..با ترس برگشت و پشت سرش را نگاه کرد..نوید با لبخند بزرگی نگاهش

می کرد..

اریا با اخم نگاهش کرد و به او توپید :تو اینجا چه غلطی می کنی؟..مگه نگفتم به هیچ وجه چشم از در

ویلا بر ندار؟..

نوید :ای بابا..خب هیچ خبری نبود..بچه ها اونجا رو زیر نظر دارن دیگه احتیاجی به من نبود..دیدم دیر

کردی گفتم بیام ببینم در چه حالی..یه وقت نزده باشن دخلتو بیارن من بمونم وبازجویی های خاله..ولی ا

ومدم دیدم پسر خاله عزیزم رفته پری دریایی شکار بکنه..

اریا غرید :خفه شو..معلوم هست چی میگی؟..

نوید به سرتاپایش اشاره کرد وگفت :پس تو اب چکار می کردی؟..رفته بودی هواخوری؟..

اریا :تو که همه چیزو دیدی..نکنه باید برات توضیح بدم؟..

نوید ابرویش را بالا انداخت و گفت :نه بابا کی جرات داره از شما توضیح بخواد جناب سرگرد..این دختره

همونی بود که امروز با اون زن و کیارش وارد ویلا شدن؟..
ا

ریا سرش را تکان داد وگفت :فکر کنم خودش باشه..مثل اینکه اسمش بهاره..باید اطلاعات بیشتری

بهدست بیاریم..ما نمی دونیم اونا کی هستن..تا پایان این ماموریت فقط 3 هفته مونده..اگر نتونیم اینجا

چیزی ازشون به دست بیاریم..کارمون سخت تر میشه و شاید چند ماه طول بکشه..

-- حالا باید چکار کنیم؟..

-فعلا بر می گردیم ویلا..ببینیم بچه ها در چه حالن..باید برای فهمیدن این موضوع هم یه فکری

بکنم..بریم..

هر دو از دیوار پشتی ویلا خارج شدند و به طرف ماشینشان رفتند..

نوید ماشین را روشن کرد وگفت :به نظرت اوضاع مشکوک نیست؟..اخه ویلا به این بزرگی نه یه سگ

توش داره نه یه نگهبان یا سرایدار..مگه میشه؟..

- درسته..منم به همین موضوع فکر کردم..حتما علاوه بر این جرم خلاف دیگه ای هم انجام میدن..فقط

خدا کنه تو این مدت پی به همه چیز ببریم وگرنه معلوم نیست کی یه همچین موقعیتی برامون پیش

بیاد..

نوید سرش را تکان داد و جلوی ویلا نگه داشت :این دو قدم راه رو باید با ماشین بریم وبیایم..اونم به خاطر

اینکه دیده نشیم..ای بابا..

اریا در ماشین را بست و گفت :کمتر غرغر کن..خودت قبول کردی با ما تو این ماموریت باشی..کسی

برات کارت دعوت نفرستاده بود..

نوید نگاهش کرد و نالید :اره میدونم تو دیگه یادم ننداز..همه ش تقصیر مامان شد..البته سرمنشاءش

خاله بودا..انگار من بادیگارد تو هستم..همه جا باید مواظبت باشم..

وارد ویلا شدند..اریا گفت :ببین کی داره اینو میگه..انقدر هم غرغر نکن بریم ببینیم بچه ها دارن چکار می

کنن..

به طرف بالا رفتند و وارد اتاق شدند..با وحشت به کف اتاق نگاه کردند..

پر از خون بود..حمیدی گوشه ای از اتاق غرق خون افتاده بود و چشمانش بسته بود..احمدی و سعادت

هم خون الود ان طرف اتاق افتاده بودند ..

کف اتاق پر از برگه بود و سیستم هم به کل نابود شده بود..خورده های شیشه اطراف اتاق به چشم می

خورد....

اریا داد زد :یاحسین..

به طرف حمیدی دوید و شونه ش را تکان داد :حمیدی..حمیدی..

نبضش را گرفت..نمی زد....مرده بود..

دستش را روی چشمانش گذاشت و فشرد..دوست چندیدن و چند ساله ش غرق در خون جلوی

چشمانش افتاده بود..تمام خاطراتش با ستوان حمیدی جلوی چشمانش بود..

نوید با صدای گرفته و لرزانی گفت :اریا ..سعادت و احمدی هم تموم کردن..بهشون تیراندازی شده..

اریا از جایش بلند شد و با صدای گرفته ای گفت :همه ی سیستم رو داغون کردن..بی سیم ها رو

شکستن..ماموریت لو رفت نوید..

نوید سرش را تکان داد وگفت :به ستاد خبر میدی؟..

-اره..ولی مستقیما به سرهنگ زنگ می زنم..

شماره ی سرهنگ نیکزاد را گرفت..بعد از چند بوق تماس برقرار شد..

--الو..
-الو..سلام جناب سرهنگ..اریا هستم..

--سلام اریا..خوبی؟..از ماموریت چه خبر؟..

-ممنونم قربان..متاسفانه ماموریت لو رفت ..

سرهنگ سکوت کوتاهی کرد وگفت :که اینطور..چطور این اتفاق افتاد؟..اوضاع چطوره؟..

اریا همه چیز را تعریف کرد و حتی موضوع کشته شدن هم گروهی هایش را هم گزارش کرد ..

سرهنگ نیکزاد با ناراحتی گفت :نباید اینطور می شد..اریا الان بچه ها رو می فرستم..امبولانس رو هم

همراهشون می فرستم..سریع بیا ستاد و همه چیز رو مو به مو گزارش کن..فهمیدی؟..

-بله قربان..حتما..

--مراقب خودتون باشید..فعلا خداحافظ..

-خدانگهدار جناب سرهنگ..

نوید :چی شد؟..

اریا نگاهش کرد وگفت :باید بریم ستاد گزارش کنم..بچه ها الان خودشونو می رسونند..فکر نمی کنم

سرنخی از خودشون گذاشته باشن ولی گروه تجسس برای این کار میان..

نیم نگاهی به حمیدی انداخت و از اتاق خارج شد..نوید هم پشت سرش رفت..

اریا روی مبل نشست وسرش را بین دستانش گرفت..نوید رو به رویش نشست..

هر دو سکوت کرده بودند..هر دو به نوعی از این اتفاق ناراحت و گرفته بودند..

حمیدی دوست صمیمی اریا بود..از سن نوجوانی با هم بودند تا به الان که همکار بودند..هیچ وقت

همدیگر را تنها نمی گذاشتند..

اشک در چشمان اریا جمع شد..از جایش بلند شد و به طرف دستشویی رفت..در را بست و از توی اینه

به خودش نگاه کرد..

شیر اب را باز کرد و سرش را زیر شیر گرفت ..

خاطرات دست از سرش بر نمی داشتند..می دانست این اتفاق کار کیست..سرش را بلند کرد..

قطرات اب از لابه لای موهایش روی صورتش می چکید..مشتش را پر از اب کرد وبه اینه پاشید..

به تصویر خودش نگاه کرد..

در دلش قسم خورد که ان نامرد را پیدا کند و انتقام بهترین دوستش و هم گروهی هایش را بگیرد..

قسم خورد..

نوید هم کلافه بود..یاد زمانی افتاد که سر به سر سعادت و احمدی می گذاشت و سرشان را گرم می

کرد و با این کارش خستگی را از تن انها خارج می کرد و لبخند به لبانشان می اورد..

سعادت تازه نامزد کرده بود..برای اینده ش برنامه های زیادی چیده بود..نوید اه کشید و اشکانش را پاک کرد..
ا

حمدی تازه چند ماه بود که پسرش به دنیا امده بود و از اینکه پدر شده بود خوشحال بود..اما حالا پسرش ب

اید بدون پدر بزرگ می شد..

یاد حمیدی افتاد دوست مشترک او و اریا..چه دورانی داشتند..مسافرت هایی که رفته

بودند..کوه..ماموریت هایشان..عملیات هایی که انجام داده بودند..

همه ی این صحنه ها جلوی چشمانش چون فیلمی رد می شدند..

صورتش را در دست گرفت و اشک ریخت..

دلش برای هر 3 نفر انها می سوخت..واقعا حیف بودند..نباید اینطور می شد..

اریا از دستشویی بیرون امد..صورت و موهایش خیس بود..

نوید با دیدن او سریع اشک هایش را پاک کرد و ایستاد..

اریا با لحن محکم و فوق العاده جدی گفت :قسم خوردم که انتقامشونو بگیرم..نمیذارم خونشون پای مال

بشه..اون نامردای پست باید به سزای اعمال کثیفشون برسن..

نوید سرش را تکان داد وبا صدای گرفته ای گفت :من هم همه جوره باهاتم اریا..روی منم حساب کن..

اریا سرش را تکان داد..

دلش پر از نفرت از ان ادم های رذل و کثیف بود..

ادمهایی که جون انسان ها برایشان هیچ ارزشی نداشت..اروم چشمامو باز کردم..اولش همه چیزو محو

و مات می دیدم..چندبار پلک زدم تا دیدم واضح تر شد..روی تخت خوابیده بودم..دستم می

سوخت..نگاش کردم..به دستم سرم وصل بود..

چشمامو بستم..سعی کردم همه چیزو به یاد بیارم..کنار دریا داشتم ساندویچ می خوردم..بعد هم قدم

زدم..موج خورد به پام ..هوس کردم برم تو اب..می دونستم شنا کردن بلد نیستم ولی یه حسی باعث

می شد برم جلو و بیخال باشم..بعد هم یه موج بزرگ اومد به طرفم و منو کشید تو اب..

دیگه چیزی یادم نمیاد..

دستمو گذاشتم رو پیشونیم..ولی یه صدا..یه صدای مبهم..(خانم..خانم..)اره..یه صدای مردونه بود..ولی

چرا انقدر برام مبهمه؟..هیچی یادم نیست..

در اتاق باز شد..سرمو چرخوندم..کیارش بود..پشت سرش هم مامان اومد تو..با دیدن مامان لبخند

کمرنگی زدم..با مهربونی نگام کرد..اومد جلو و کنارم نشست..

دستشو گذاشت رو پیشونیمو گفت :خوبی دخترم؟..جاییت درد نمی کنه؟..

-خوبم مامان..خودتونو ناراحت نکنید..

--مگه میشه ناراحت نباشم مادر..تو 24 ساعته تقریبا نیمه بیهوشی..هر وقت هم بهوش می اومدی

هذیون می گفتی..تبت خیلی بالا بود..کیارش جان زحمت کشیدن رفتن دکتر رو اوردن بالا سرت وگرنه

معلوم نبود چه اتفاقی برات میافتاد دخترم..

با دقت به حرفای مامان گوش دادم..هه..کیارش؟..چه مهربون..

به کیارش نگاه کردم..کناردر تو درگاه ایستاده بود و شونه ش رو به درگاه تکیه داده بود و با لبخند نگام می

کرد..

بدون اینکه بهش توجهی بکنم سرمو چرخوندم..

مامان از جاش بلند شد وگفت:برات سوپ درست کردم دخترم..الان میرم میارم..بخوری حالت بهتر

میشه..

تشکر کردم..به روم لبخند زد واز اتاق رفت بیرون..

کیارش اومد جلو وکنارم نشست..دستشو اورد جلو وخواست بذاره رو دستم که دستمو کشیدم..با

دلخوری نگام کرد..

بی مقدمه گفتم:کی منو نجات داد؟..

با تعجب گفت :چی؟..

-میگم کی منو از تو اب نجات داد؟..

--من وقتی از ویلا اومدم بیرون دیدم تو بیهوش رو ماسه ها افتادی..فکر کنم موج تورو اورده بود ساحل..

با شک نگاهش کردم و گفتم :تو مطمئنی کسی منو نجات نداده؟..
ا

خماشو کشید تو هم و گفت :باورت نمیشه نه؟..دارم بهت میگم من وقتی اومدم بیرون تو لب ساحل

افتاده بودی..من کسی رو ندیدم..حالا این موضوع چه اهمیتی برای تو داره؟..

جوابشو ندادم..پس اون صدا چی بود؟..می دونستم توهم نیست و واقعیت داره..مطمئن بودم اون صدا رو

شنیدم..برام واضح نبود که تو خاطرم بسپرم ولی یه صدا بود..یه صدای مردونه..صدایی که مطمئن بودم تا

حالا نشنیدم..

کیارش اومد جلوتر و بی هوا دستشو گذاشت رو بازوم..با تعجب نگاش کردم..خواستم دستمو بکشم که

محکم نگهش داشت..

روی پیشونیش اخم نشسته بود..خیلی جذاب بود ولی من هیچ حسی نسبت بهش نداشتم..

با لحن ملایمی زمزمه کرد :خوبی عزیزم؟..

زبونم قفل شده بود..فقط با تعجب زل زده بودم بهش..

اون یکی دستشو اورد بالا و گذاشت رو گونه م..داغی دستش رو به خوبی روی پوستم حس می

کردم..سرمو کشیدم عقب..

در اتاق باز شد وقبل از اینکه مامان بیاد تو و متوجه ما بشه کیارش خیلی سریع خودشو کشید کنار..

مامان اومد تو و با همون چشمای مهربونش نگام کرد..یه سینی تو دستش بود..

کیارش از جاش بلند شد وگفت :من میرم بیرون..چیزی احتیاج ندارید؟..

مامان با لبخند گفت :نه پسرم..ممنون..

کیارش نیم نگاهی به من انداخت و از اتاق رفت بیرون..مامان کنارم رو تخت نشست تو جام نیمخیز شدم

و نشستم..

- مامان کی از اینجا می ریم؟..

نگام کرد وگفت :تازه دیروز اومدیم دخترم..نمی دونم..

-خدا کنه زودتر برگردیم تهران..نمی دونم چرا اصلا از اینجا خوشم نمیاد..

مامان با لبخند نگام کرد وگفت :به خاطر اتفاق دیروزه دخترم..کم کم فراموشش می کنی و بهتر میشی..

نخواستم چیزی بگم ولی مطمئن بودم حسی که داشتم به خاطر ترس از اب و اتفاق دیروز نبود..یه حس

گنگی بود..نمی دونم چی ولی احساس می کردم از این ویلا هیچ خوشم نمیاد...دوست داشتم هر چه

زودتر از اینجا بزنم بیرون..
*******

تقریبا 3 روز بود که اومده بودیم شمال..امروز دیگه حوصله م حسابی سر رفته بود..روز اول که نزدیک بود

تو دریا غرق بشم..روز دوم هم که کامل بیهوش بودم و وقتی هم بهوش اومدم حالم زیاد خوب نبود..روز

سوم هم که امروز بود..

از صبح کیارش مرتب بهم اصرار می کنه که باهاش برم بیرون..ولی من مرتب بهونه می اوردم..

دوست نداشتم باهاش تنها باشم..یه جورایی ازش می ترسیدم..وقتی نگام می کرد..وقتی دستمو می

گرفت توی نگاش یه چیزی بود..هرچی بود عشق نبود..دوست داشتن نبود..مطمئن بودم اینا نیست..نوع

نگاهش متفاوت بود..

عصر شده بود..کیارش رفته بود بیرون..مامان هم تو خونه بود..گفت سرش درد می کنه و میره استراحت

بکنه..از در ویلا زدم بیرون..دوست داشتم کمی این اطراف قدم بزنم..دیگه از این ویلا خسته شده بودم..

داشتم کنار جاده راه می رفتم که یه خرگوش سفید و خوشگل که خیلی هم کوچولو بود رو اون طرف

خیابون دیدم..

ماشینی از اونجا رد نمی شد..با لبخند رفتم طرفش..محوش شده بودم..خیلی خوشگل بود..

وسط جاده بودم که با صدای ممتد بوق ماشینی سرجام خشکم زد..با وحشت نگاش کردم..درست

جلوی پای من زد رو ترمز..

وای خداجون ماشین پلیس بود..اینم شانسه من دارم؟..حالا نمی شد یه ماشین معمولی جای این ب

ود؟..الان چی جوابشونو بدم؟..حتما کلی سین جیمم می کنن..

راننده ش یه سرباز بود و کنارش هم یه نفر با لباس فرم پلیس نشسته بود و عینک افتابی به چشماش

بود..

هنوز با ترس نگاش می کردم..هم تو شوک بودم هم اینکه خودمو تو موقعیت بدی می دیدم..
ا

ونی که لباس فرم پلیس تنش بود از ماشین پیاده شد..به خاطر عینکش نمی تونستم خوب صورتشو

ببینم ولی جوون بود..

سریع به ستاره های روی شونه ش نگاه کردم..اوه اوه سرگرد بود..کارم در اومده..

در ماشین رو بست و اومد جلو..عینکشو از رو چشماش برداشت..زل زده بودم بهش..چهره ی جذابی

داشت..یه اخم هم رو پیشونیش بود که توی این لباس پر ابهت نشونش می داد..

جلوم وایساد و با صدای گیرا و محکمی گفت :میشه بگید وسط جاده چکار می کردید؟..

سعی کردم ارامشمو حفظ کنم و جوابشو بدم..حتما الان بهش بگم به خاطر یه خرگوش داشتم می رفتم اونور خیابون اونم تو دلش کلی بهم می خنده..اصلا بخنده..من واقعیتو میگم..

با لحن جدی گفتم :کار خاصی نمی کردم..

ای کوفت بگیری بهار..این بود واقعیتی که می خواستی بگی؟..عجب جواب محکمی..کلا زبونش بند اومد بنده خدا..

پوزخند محوی زد وگفت :کار خاصی نمی کردی؟..این جواب سوال من نبود..خانم محترم نزدیک بود

جونتون به خطر بیافته..اگر به موقع ترمز نکرده بودیم که شما الان زیر لاستیکای ماشین جا مونده بودی..

چقدر جدی و خشن بود..انگار متهم گرفته..

جوابی بهش ندادم..

گفت :خونتون کجاست؟..

هه..انگار داره از یه بچه ی کوچیک می پرسه خونتون کجاست عموجون؟..بگو ببرم تحویل بابا و مامانت

بدم..

-مگه گم شدم که ادرس خونمونو میخواید؟..

نمی دونم چرا یهو شجاع شدم و گفتم : من معذرت می خوام که یک دفعه وسط جاده سبز شدم شما

منو ندیدی..خونه ی ما هم همین ویلاست..
نگاهش پر از تعجب شد..

به ویلا نگاه کرد وگفت :همین ویلا؟..

پ نه پ ویلا بغلیشو گفتم ..

-بله همین ویلا..

با اخم گفت :چه نسبتی با صاحب این ویلا دارید؟..

با تعجب نگاش کردم و گفتم :مگه شما صاحب این ویلا رو می شناسید؟..

-سوال من رو با سوال جواب ندید خانم..ازتون پرسیدم با صاحب این ویلا چه نسبتی دارید؟..

حیف که پلیس بود وگرنه یه (به تو چه ی) کت و کلفت می بستم بهش تا دیگه اینجوری فضولی نکنه..

حالا چی بهش بگم؟..من چکاره ی کیارشم؟..
بگم زنشم؟عمراااااا.....

بگم خواهرشم؟خب اگر بشناسدش چی؟..ضایع میشم اخرشم بهم مشکوک میشه..

یه دفعه از دهنم پرید :اینجا ویلای نامزد منه..

انگار بیشتر تعجب کرد : نامزدتون؟..

-بله نامزدم..
نگاهی به ویلا انداخت ودر حالی که هنوز متعجب بود سرشو تکون داد..

دیگه بهش فرصت ندادم باز ازم سوال کنه..

سریع گفتم خداحافظ و رفتم طرف ویلا..

هنوز مات و مبهوت داشت نگام می کرد.. درو باز کردم و رفتم تو..سریع درو بستم و پشتمو چسبوندم

بهش..

وای خدا قلبم داشت از سینه م می زد بیرون..درسته جلوش جدی وایسادمو حرف زدم ولی از تو مثل بید

می لرزیدم و از زور ترس و هیجان قلبم با سرعت بالایی تو سینه م می تپید..

خداروشکر بخیر گذشت..ولی عجب پلیس اخمو وخشنی بودا..همچین ازم سوال می کرد انگار داره

بازجوییم می کنه..

یعنی کیارشو می شناخت؟..شاید هم من اینطور فکر می کردم..اخه اون از کجا باید کیارشو بشناسه؟..

منم توهم زدما..بی خیال..
*******

--از مرکز به حمزه ی 2..حمزه ی 2 صدامو می شنوی؟..
آ

ریا نگاهش را از در ویلا برداشت و به طرف ماشین رفت..بی سیم را برداشت و جواب داد..
-از حمزه ی 2 به گوشم..

-- جناب سرگرد.. سرهنگ نیکزاد دستور فرمودند خودتونو برسونید ستاد..
ا

ریا سکوت کوتاهی کرد وگفت :پیام دریافت شد..تمام..

رو به سربازی که راننده بود گفت :برو ستاد..
-بله قربان..

در راه به ان دختر و اینکه خودش را نامزد کیارش معرفی کرده بود فکر می کرد..

با خود گفت :اون دختر همونیه که از تو دریا نجاتش دادم..پس نامزد کیارشه..اون زن هم بدون شک مادر

این دختره..ولی چرا کیارش اینا رو با خودش اورده اینجا؟..چه نسر از کارشون در بیارم..

قشه ای تو سرشه؟..شاید نامزدش هم باهاش هم دسته..دختر مغروری به نظر می رسید..



تاريخ : ۱۱ اردیبهشت ۱۳٩٢ | ۳:۱٠ ‎ب.ظ | نویسنده : مـــریـــم | نظرات ()
  • سامان | اخبار